Kryptografia

Kryptografia

Autorem artykułu jest Kowal

Zgodnie z definicją kryptografia, jest to dziedzina wiedzy zajmująca się zagadnieniami utajniania informacji poprzez jej szyfrowanie. Mianem kryptografii określa się także zbiór technik służących takiemu utajnianiu.

Słowo kryptografia wywodzi się od greckich słów (kryptos - coś ukrytego, sekretnego i tajemniczego oraz graphia - czynność pisania) i oznacza sztukę przekształcania tekstu pisanego, zrozumiałego dla wszystkich, w tekst zaszyfrowany, zrozumiały tylko dla wtajemniczonych osób, znających dany szyfr. Widzimy zatem, że kryptografia wykorzystywana już była w czasach starożytnych. Już wtedy najważniejsze informacje były szyfrowane. Metody stosowane w tamtych czasach były jednak bardzo proste. Bardzo popularny w tamtych czasach był szyfr podstawieniowy. Polegał on na zastąpieniu każdej litery, literą otrzymaną w wyniku przesunięcia litery źródłowej o "k" pozycji alfabetu.

Dla przykładu Juliusz Cezar używał "k" = 3. Od niego wzięła się nazwa szyfru - szyfr Cezara. Szyfr ten jest jednak nieskuteczny i bardzo prosto go złamać stosując kryptoanalizę częstotliwościową. Wyjaśniając termin kryptoanaliza, oznacza on sztukę odgadywania zakodowanej treści bez znajomości klucza. Kryptoanaliza częstotliwościowa wykorzystuje fakt, że w różnych językach niektóre litery lub grupy liter, pojawiają się znacznie częściej niż inne (statystyki częstości występowania liter są znane). Wykorzystując tę technikę można w łatwy sposób odkryć zaszyfrowany tekst. Właśnie dlatego ani szyfrów podstawieniowych, ani żadnych innych szyfrów, które łatwo złamać nie stosuje się w czasach współczesnych.

---

Artykuł pochodzi z serwisu Publikuj.org, kliknij tutaj aby go zobaczyć.

Wirusy

Wirusy

Autorem artykułu jest Kowal

Zgodnie z definicją: wirus (ang. virus) jest to fragment kodu, który infekuje program (a nawet cały system operacyjny), aby móc się rozprzestrzeniać. Nie może pracować samodzielnie. Aby zadziałał musi być uruchomiony program-nosiciel. są.

Zgodnie z definicją: wirus (ang. virus) jest to fragment kodu, który infekuje program (a nawet cały system operacyjny), aby móc się rozprzestrzeniać. Nie może pracować samodzielnie. Aby zadziałał musi być uruchomiony program-nosiciel. są więc programami wyposażonymi w umiejętności samodzielnego replikowania oraz rozprzestrzeniania się. Proces przyłączania kodu wirusa do zawartości wybranych plików nazywany jest infekcją. Zainfekowany plik staje się nosicielem i sam może infekować inne pliki, niszcząc lub uszkadzając oprogramowanie zaatakowanego systemu. Zagrożenie wirusami wzrosło szczególnie wraz z upowszechnieniem się poczty elektronicznej.

najczęściej przebywają w pamięci jako programy rezydentne (tak zwany TSR od ang. terminate and stay resident). W ten sposób są w stanie kontrolować uruchomione programy, poprzez przechwytywanie przerywania. Ten rodzaj wirusów jest najbardziej popularny. Rzadziej spotykaną grupą są nierezydentne wirusy plikowe (nie pozostają w pamięci). W momencie uruchomienia zainfekowanego pliku, ładowane są do pamięci, znajdują sobie kolejną ofiarę, którą infekują, a następnie przekazują sterowanie programowi - nosicielowi. Ta metoda sprawia, że program przeglądający zawartość pamięci w poszukiwaniu wirusów, nie wykryje, że w takim systemie znajduje się wirus. Ostatnio spotyka się również wirusy polimorficzne. W hierarchii wirusów są one najbardziej skomplikowane takie mogą się zmieniać, co sprawia, że są bardzo trudne do wykrycia. Programy antywirusowe najczęściej lokalizują wirusa poprzez przeszukiwanie w badanym pliku odpowiednich ciągów lub wartości (na przykład suma kontrolna, rozmiar czy data) i porównywanie ich z bazą informacji o wirusach. polimorficzne bardzo często wykorzystują zaawansowane techniki szyfrowania, które są w stanie zmieniać wartość sumy kontrolnej, elementu świadczącego o ich obecności. Taka zmiana nazywana jest mutacją. Mutacja wirusa polega na zmianie jego rozmiarów i struktury. Jedynym sposobem walki z takimi wirusami są programy będące w stanie rozpoznać wzorce szyfrowania.

Na przełomie ostatnich lat powstały tysiące nowych wirusów. Powodem tak szybkiego wzrostu ich liczby jest fakt, że do ich napisania nie jest już konieczna specjalistyczna wiedza. W Internecie możemy znaleźć łatwe w obsłudze pakiety, dzięki którym jesteśmy w stanie stworzyć w prosty sposób groźnego wirusa. Najpopularniejsze z nich to: Virus Creation Laboratories, Virus Factory czy The Windows Virus Engine.

Obrona Najskuteczniejszą metodą walki z tego typu programami i zapobieganie, czyli unikanie programów pochodzących z niepewnych źródeł (na przykład ze stron poświęconym hakerom). Programy niewiadomego pochodzenia powinniśmy zawsze sprawdzać, czy nie zawierają wirusów. Zatem nasuwa się kolejna metoda obrony jaką są programy antywirusowe. W przybliżeniu co miesiąc powstaje kilkaset nowych wirusów, zatem powinniśmy pamiętać o częstym aktualizowaniu bazy danych wirusów, jaką posiadają programy antywirusowe.

---

Artykuł pochodzi z serwisu Publikuj.org, kliknij tutaj aby go zobaczyć.

Wybrane przykłady zabezpieczeń

Wybrane przykłady zabezpieczeń

Autorem artykułu jest Kowal

Włamania w Internecie zdarzają się regularnie od 1973 roku1. Wiele osób może powiedzieć, że zabezpieczenia stosowane w tamtych czasach były bardzo proste i łatwe do obejścia. Jednak nawet w czasach współczesnych, gdzie technologie.

Włamania w Internecie zdarzają się regularnie od 1973 roku. Wiele osób może powiedzieć, że zabezpieczenia stosowane w tamtych czasach były bardzo proste i łatwe do obejścia. Jednak nawet w czasach współczesnych, gdzie technologie zabezpieczeń są bardzo złożone, często słyszymy o włamaniach do serwerów różnych instytucji.

Głównymi przyczynami tego jest fakt, że włamywacze mają dostęp do ogromnej ilości informacji, w większości dostępnych w Internecie. Dzięki temu i wielu innym czynnikom, poziom wiedzy poziom wiedzy hakerów i ekspertów do spraw bezpieczeństwa komputerowego jest coraz bardziej wyrównany. Postęp technologiczny jaki nastąpił bez wątpienia w ciągu ostatnich lat, a także poziom wiedzy potencjalnych włamywaczy sprawił, że celem ataku może stać się każdy. Z pewnością serwery instytucji publicznych są znacznie bardziej narażone na ataki, niż na przykład nasze domowe komputery podłączone do Internetu. Jednakże ataki na komputery prywatne również się zdarzają. Zabezpieczenia są zatem potrzebne zarówno w sieci dużego przedsiębiorstwa, jak i pojedynczych komputerów znajdujących się w naszych domach. Każda instytucja charakteryzuje się innymi wymogami, jeśli chodzi o bezpieczeństwo. Podstawowymi elementami, które należy wsiąść pod uwagę planując sposób zabezpieczenia danej sieci są: charakter świadczonych usług, waga przesyłanych danych, dostępność publiczna, a także szkody, jakie teoretycznie mogłyby wyniknąć w przypadku utraty świadczonej usługi. Zastosowanie odpowiedniego systemu bezpieczeństwa, będzie się wiązało w pewnym stopniu z utrudnieniami lub nawet zakłóceniami wynikającymi z racji spełnianych przez niego funkcji - zatem jest to kolejny element, o który należy pamiętać planując sposób zabezpieczenia danej sieci. Biorąc pod uwagę te czynniki, zupełnie inaczej będzie wyglądało zabezpieczenie na przykład przeciętnego komputera znajdującego się w naszym domu i połączonego z Internetem, a zupełnie inaczej będą wyglądały wymogi bezpieczeństwa stawiane firmom świadczącym usługi handlu elektronicznego czy instytucjom finansowym.

Instytucje finansowe
Największe nakłady na bezpieczeństwo informatyczne ponoszą firmy sektora finansowego, bo to one odpowiadają za bezpieczeństwo pieniędzy swoich klient. Wśród firm, które najwięcej wydają na ten cel wszędzie przodują banki. Bankom zależy na tym szczególnie z kilku względów. Wszyscy zdajemy sobie sprawę, że skutki stosowania mało bezpiecznych systemów informatycznych w bankowości mogą być katastrofalne. Banki muszą zapewnić odpowiedni standard obsługi, który wyznaczają przepisy prawa bankowego. Ponadto zaniedbanie obowiązków może wpłynąć na ich reputację. Nikomu chyba nie trzeba uświadamiać jak bardzo istotną sprawą jest zaufanie do instytucji zajmującą się naszymi pieniędzmi. Dlatego też banki nie mogą sobie pozwolić w tym względzie na najmniejsze choćby niedopatrzenia. W Polsce pojęcie standardu bezpieczeństwa pojawiło się wraz z wejściem ustaw: o ochronie danych osobowych oraz o ochronie informacji niejawnej. Zobowiązało to wszystkie instytucje w tym banki do wypełnienia zapisów tych ustaw. Oprócz tego doszły rozporządzenia Narodowego Banku Polskiego i inspektora nadzoru bankowego. Również dość istotnym czynnikiem, który miał znaczący wpływ na rozwój zabezpieczeń w sektorze bankowym był szybki wzrost informatyzacji społeczeństwa.

Chodzi o gwałtowny rozwój bankowości elektronicznej i internetowej, a także o duże inwestycje banków w zaawansowane systemy informatyczne. Komercjalizacja Internetu z jaką obecnie mamy do czynienia pociąga za sobą konieczność zapewnienia odpowiedniego poziomu świadczonych w nim usług. Obecnie następuje znaczna poprawa w bezpieczeństwa, jednak fakt, że zaledwie kilka banków na świecie zdecydowało się świadczyć bezpośrednio usługi typu płatnościowo/rozliczeniowego przez Internet świadczy o tym, że w dziedzinie bezpieczeństwa Internetu pozostało wiele do zrobienia. Jak wynika z szacunkowych danych IDC (amerykańskiej firmy badawczej zajmującej się rynkiem informatycznym) polskie banki wydają rocznie na zabezpieczenia prawie 11 milionów dolarów (ok. 45 milionów złotych), co stanowi 33 procent całego polskiego rynku bezpieczeństwa, wynoszącego ok. 32,2 milionów dolarów. Kwota ta wydaje się być bardzo duża, jednak w porównaniu z wydatkami na ten cel w krajach Europy Zachodniej okazuje się, że jesteśmy daleko w tyle. Polski rynek stanowi zaledwie jeden procent rynku europejskiego. Oznacza to, że statystycznie polskie firmy wydają na zabezpieczenia 10 razy mniej niż przedsiębiorstwa na zachodzie. Stąd też polskie firmy o wiele chętniej kupują programy zabezpieczające, na przykład programy antywirusowe, firewalle, programy do autoryzacji transakcji, niż o wiele droższy sprzęt zabezpieczający na przykład tokeny, karty chipowe, czy urządzenia służące do wykrywania włamań komputerowych.

W Polsce wydatki na sprzęt to jedynie 11 procent wszystkich wydatków na zabezpieczenia komputerowe, programy stanowią 50 procent tego rynku, a usługi 39 procent. W Unii jest odwrotnie, tam najchętniej wykorzystuje się specjalistyczny sprzęt, na który wydaje się blisko połowę pieniędzy przeznaczonych na zabezpieczenia.

---

Artykuł pochodzi z serwisu Publikuj.org, kliknij tutaj aby go zobaczyć.

Pakiet SSH

Pakiet SSH

Autorem artykułu jest Krzysiek K.

Autorem pakietu SSH (Secure Shell - bezpieczny shell) jest Fin Tatu Ylonen. W skład pakietu SSH1 wchodzą programy, dzięki którym możemy dokonywać bezpiecznego logowania na zdalnym komputerze w sieci i wykonywać na nim polecenia.

Problematyka bezpieczeństwa systemów informatycznych pojawiła się w ślad za rosnącym wykorzystaniem informatyki i jej infrastruktury. Doniesienia o niezwykłych wyczynach komputerowych włamywaczy przyjmowane były do niedawna jako ciekawostki, czy jednodniowe sensacje, bez odniesienia do własnej sytuacji. Dziś sytuacja ta zmieniła się - problem bezpieczeństwa dotyczy nas wszystkich.

Za pomocą programu scp (ang. secure copy - bezpieczna kopia), który wchodzi w skład pakietu możemy również bezpiecznie przesyłać pliki z jednego komputera na drugi. Korzystanie z takich usług jak Telnet czy FTP niesie za sobą wiele zagrożeń, gdyż hasła nie są szyfrowane i mogą być przechwytywane w sieci lokalnej oraz we wszystkich komputerach, przez które odbywa się transmisja. Fakt ten może wykorzystany przez intruza w celu zdobycia większych uprawnień. Korzystanie z programu SSH jest w stanie zapobiec tego typu zdarzeniom. SSH do kodowania transmisji używa algorytmu asymetrycznego RSA (w sposób analogiczny dla PGP), czyli każdy komputer w momencie instalacji musi wygenerować parę kluczy. Jeden z kluczy (publiczny) jest dostępny dla wszystkich tak zwany host key. Drugi klucz prywatny musi być starannie ukryty. Oprócz nich serwer SSH dysponuje własną parą kluczy RSA, są to tak zwane server keys. Klucze te nie są nigdzie zapisywane, a także są zmieniane co godzinę. Szyfrowanie transmisji odbywa się z udziałem wyżej wymienionych kluczy.

Pakiet SSH zawdzięcza swą popularność zakresem oferowanych usług, a także łatwością ich użycia. W bardzo łatwy sposób pozwala on między innymi na ustanawianie bezpiecznych kanałów komunikacyjnych poprzez niezabezpieczoną sieć publiczną.
Doskonałym programem łączącym funkcje Telnetu i SSH dla 32 - bitowej platformy Windows jest program Putty. Putty obsługuje szyfrowanie 3DES, Blowfish oraz DES.

---

Artykuł pochodzi z serwisu Publikuj.org, kliknij tutaj aby go zobaczyć.

Tendencje w zakresie zagrożeń komputerowych na rok 2010

Tendencje w zakresie zagrożeń komputerowych na rok 2010

Wzrośnie liczba fałszywych antywirusów, botów i trojanów bankowych, a cyberprzestępcy będą doskonalić umiejętności w zakresie inżynierii społecznej w celu oszukiwania swych ofiar.

Zwiększy się ilość złośliwego oprogramowania atakującego systemy Windows 7 i Mac, konieczne będą nowe kampanie informacyjne i zabezpieczenia. Termin "cyberwojna" upowszechni się wraz ze wzrostem liczby internetowych ataków o podłożu politycznym. Oto najważniejsze tendencje jakie pojawią się w świecie zagrożeń komputerowych w 2010 roku.

PandaLabs, laboratorium systemów zabezpieczających firmy Panda Security, lidera w dziedzinie zabezpieczeń działających w modelu Cloud Security, przedstawiło prognozę na temat tendencji w zakresie zagrożeń komputerowych na nadchodzący rok.

Branża zabezpieczeń cała w chmurach
W 2007 r. Panda Security wypuściła na rynek swój pierwszy produkt wykorzystujący technologię Cloud Computing. Od 2009 r. już wszystkie produkty producenta zostały w nią wyposażone i dodatkowo wprowadzono także pierwszy antywirus całkowicie oparty na modelu Cloud Computing: Panda Cloud Antivirus (www.cloudantivirus.com/pl). Wielu dużych producentów oprogramowania zabezpieczającego poszło w tym roku w ślady Panda Security i przeszło na tę technologię. W 2010 r. wszyscy producenci systemów zabezpieczających, którzy chcą oferować usługi ochrony w czasie rzeczywistym, będą musieli się na to zdecydować. Ci, którzy tego nie zrobią, przestaną się liczyć.

Lawina złośliwego oprogramowania
Ilość złośliwego oprogramowania w obiegu będzie wciąż gwałtownie rosła. Większa szybkość, jaką zapewniają technologie oparte na modelu Cloud Computing, takie jak Kolektywna Inteligencja firmy Panda Security, wymusi na twórcach złośliwego oprogramowania konieczność generowania jeszcze większej liczby zagrożeń w celu uniknięcia wykrycia i neutralizacji. Złośliwe oprogramowanie będzie nadal tworzone niemal wyłącznie z myślą o korzyściach finansowych, możemy więc spodziewać się wielu nowych fałszywych antywirusów (programów typu rogueware), botów i trojanów bankowych.

Inżyniera społeczna
Cyberprzestępcy będą nadal koncentrować się na stosowaniu technik inżynierii społecznej do infekowania komputerów, w szczególności poprzez wyszukiwarki (BlackHat SEO) i serwisy społecznościowe oraz ataki "drive-by-download" ze stron internetowych.

W związku z nadchodzącymi mistrzostwami świata w piłce nożnej w RPA możemy spodziewać się znacznych ilości złośliwego oprogramowania związanego z tym wydarzeniem: ofert sprzedaży fałszywych biletów, spamu, itp. Wszelkie wiadomości dotyczące aktualności i ważnych wydarzeń takich jak to, warto traktować z ostrożnością.

W przypadku serwisów społecznościowych, już teraz mamy wiele przykładów robaków i trojanów atakujących Twitter, Facebook itp. Platformy tego typu będą przyciągać coraz więcej twórców złośliwego oprogramowania.

Windows 7
Windows 7 będzie miał ogromny wpływ na rozwój złośliwego oprogramowania - jeśli Vista spowodowała pewne poruszenie, Windows 7 wywoła prawdziwe zamieszanie. Jedną z głównych przyczyn jest powszechna akceptacja dla tej wersji systemu operacyjnego, a ponieważ praktycznie wszystkie nowe komputery są wyposażone w Windows 7 64-bit, przestępcy będą pracowicie dostosowywać złośliwe oprogramowanie do nowego środowiska. Może to trochę potrwać, ale spodziewamy się powszechnego przejścia na tę platformę w ciągu następnych dwóch lat.

Telefony komórkowe
Czy 2010 będzie rokiem złośliwego oprogramowania dla telefonów komórkowych? Część firm oferujących zabezpieczenia ostrzega od jakiegoś czasu, że wkrótce problem złośliwego oprogramowania zacznie w takim samym stopniu dotyczyć telefonów komórkowych co komputerów. Nie chcemy ich rozczarowywać, ale 2010 nie będzie rokiem złośliwego oprogramowania dla telefonów komórkowych.

Pecety stanowią jednorodną platformę, a 90 proc. komputerów na świecie wykorzystuje system Windows i procesory Intel, co oznacza, że każdy nowy trojan, robak itp. może potencjalnie atakować 90 proc. komputerów na świecie. Środowisko telefonów komórkowych jest znacznie bardziej zróżnicowane, a liczni producenci wykorzystują różnorodne urządzenia i systemy operacyjne.

Zdarza się, że aplikacje nie są kompatybilne nawet z różnymi wersjami tego samego systemu operacyjnego. Jest więc mało prawdopodobne, by w 2010 r. doszło do masowych ataków złośliwego oprogramowania na telefony komórkowe. W każdym razie, w świecie telefonii komórkowej zajdzie w przyszłym roku wiele zmian wraz z pojawieniem się większej liczby telefonów typu smartphone oferujących praktycznie te same funkcje co pecety; wprowadzenie Google Phone, pierwszego telefonu sprzedawanego bezpośrednio przez Google bez przypisywania użytkowników do konkretnych operatorów; rosnąca popularność systemu Android czy sukces iPhone. Jeśli za kilka lat na rynku pozostaną dwie lub trzy popularne platformy, a ludzie zaczną przeprowadzać transakcje finansowe ze swoich telefonów komórkowych, wtedy być może będziemy mogli mówić o potencjalnej wylęgarni cyberprzestępczości.

Komputery Mac
W ostatnich latach wzrósł udział komputerów Mac w rynku. Liczba użytkowników nie osiągnęła jeszcze masy krytycznej, koniecznej, aby ataki na tę platformę stały się równie zyskowne dla cyberprzestępców co ataki na pecety. Niemniej jednak staje się ona coraz bardziej atrakcyjna. Użytkownicy komputerów Mac, podobnie jak pecetów, korzystają z serwisów społecznościowych, poczty email i internetu - czyli głównych systemów dystrybucji złośliwego oprogramowania wykorzystywanych przez cyberprzestępców. Co za tym idzie, systemy Mac nie stanowią już takiej ochrony przed złCśliwym oprogramowaniem jak wcześniej. Przestępcy mogą łatwo sprawdzić, czy dany system to Mac i dysponują złośliwym oprogramowaniem przeznaczonym specjalnie dla tej platformy. Już w 2009 r. dochodziło do licznych ataków, a w roku 2010 będzie ich jeszcze więcej.

Cloud Computing
Usługi oparte na technologii Cloud Computing nie są wykorzystywane tylko do zabezpieczeń. Wszyscy w coraz większym stopniu korzystamy z usług opartych na tym modelu, często nie zdając sobie z tego sprawy. Kto nie używa poczty Hotmail czy Gmail lub nie zamieszcza zdjęć w serwisie Flickr? Usługi oparte na modelu Cloud Computing nie ograniczają się jednak tylko do przechowywania danych. Umożliwiają także ich przetwarzanie. Cloud computing jest narzędziem, które pozwala firmom znacznie zmniejszyć koszty, dzięki czemu gwałtownie zyskuje ono popularność. Dlatego ataki na infrastrukturę/usługi działające w modelu Cloud Computing są o wiele bardziej prawdopodobne.

Cyberwojna
Mimo że termin ten kojarzy się raczej z science fiction niż ze światem rzeczywistym, będziemy stykać się z tym określeniem coraz częściej. W 2009 r. rządy na całym świecie, m.in. w USA, Wielkiej Brytanii i Hiszpanii, wyrażały zaniepokojenie potencjalnymi skutkami cyberataków dla gospodarki oraz infrastruktury o znaczeniu strategicznym. W tym roku kilkanaście stron internetowych w USA i Korei Południowej stało się również obiektem ataków. Choć są to jeszcze niepotwierdzone podejrzenia, przypuszcza się, że ich źródłem była Korea Północna. W 2010 r. możemy spodziewać się podobnych ataków o podłożu politycznym.

---

Artykuł pochodzi z serwisu Publikuj.org, kliknij tutaj aby go zobaczyć.

Uwaga na Trojana W32/DatCrypt

Uwaga na Trojana W32/DatCrypt

Autorem artykułu jest Natalia

F-Secure, producent rozwiązań do ochrony danych, ostrzega przed nowym trojanem. Wirus ten blokuje dostęp do plików żądając okupu i jednocześnie pozostawia ofiarę w przekonaniu, że to nie był atak a jedynie próba uratowania cennych danych przed całkowitą utratą.

Gdy Trojan W32/DatCrypt zainfekuje komputer sprawia, że pliki muzyczne, video, zdjęcia czy dokumenty Microsoft Office nie mogą zostać otworzone ze względu na błąd. W rzeczywistości zostały one zaszyfrowane przez DatCrypt. Następnie trojan wyświetla, wyglądającą na prawdziwy komunikat z Windowsa, poradę o potrzebie zainstalowania aplikacji nazwanej Data Doctor 2010, która jest rekomendowana jako oprogramowanie naprawiające błąd w odczytywaniu plików. Jeżeli użytkownik zaufa Trojanowi i pobierze "doktora" pojawia się kolejna wiadomość o tym, iż wersja darmowa umożliwia naprawę tylko jednego z popsutych plików. W celu odzyskania dostępu do reszty dokumentów, zdjęć czy filmów należy kupić pełną wersję produktu, a to kosztuje 89, 96 $ (zgodnie z dzisiejszym średnim kursem podawanym przez NBP jest to równowartość około 257 złotych). W momencie przelania pieniędzy, użytkownik odzyskuje możliwość otwierania swoich plików.

"Trojan działa w bardzo przebiegły sposób. Użytkownik bardzo chce odzyskać dostęp do swoich danych i najprawdopodobniej nie zorientuje się, iż padł ofiarą cyberprzestępców. Można nawet przypuszczać, że użytkownicy będą polecali Data Doctora 2010 innym, jako świetne rozwiązanie umożliwiające szybkie naprawienie popsutych plików. Mikko Hypponen, szef Zespołu Badawczego F-Secure. mówi, że Trojan działa podobnie jak File Fix Pro odkryty w poprzednich latach.

Przed działaniem Trojana chronią rozwiązania zabezpieczające jak również backup danych. Zespół Badawczy F-Secure radzi, aby archiwizować swoje cenne dane regularnie przy użyciu płyt CD i DVD, USB jak również takich narzędzi jak F-Secure Online Backup. F-Secure Internet Security, jak również pakiety bezpieczeństwa dostępne u współpracujących z F-Secure dostawców Internetu, takie jak Netia, UPC, Aster czy Multimedia Polska chronią przed atakiem trojana.

---

Artykuł pochodzi z serwisu Publikuj.org, kliknij tutaj aby go zobaczyć.

Uwaga na fałszywe maile pod marką Microsoft

Uwaga na fałszywe maile pod marką Microsoft

Autorem artykułu jest Natalia

Hakerzy kolejny raz wykorzystując znaną markę Microsoft, zdobyli dane wielu użytkowników sieci. Jak poinformowali eksperci z G Data tym razem treść rozesłanych, fałszywych wiadomości e-mail dotyczyła rzekomych zmian portów dla protokołów POP3 i SMTP.

Informacja osadzona w pozornie profesjonalnym szablonie z pewnością podziałała na wielu internautów. Cyberprzestępcy dzięki nielegalnym działaniom pozyskali wiele prywatnych danych, a tym samym zwiększyli ilość potencjalnych ofiar swoich przyszłych ataków.

Phishing dzięki dużej skuteczności i łatwym mechanizmom działania staje się coraz częstszą formą ataku. Łukasz Nowatkowski, dyrektor G Data Software mówi, że w przypadku phishingu profil branży nie ma znaczenia, najważniejsza jest wiarygodność i popularność strony. Fałszerstwa użytkownicy Internetu rejestrują na różnych witrynach poczynając od lokalnych stron parafialnych, serwisów dla dzieci, aż po strony banków. Faktem jest, że fałszywe witryny lub wiadomości na dobre zadomowiły się w wirtualnej rzeczywistości, a niebezpieczeństwo dotyczy wszystkich użytkowników sieci.

Treść fałszywej wiadomości wygląda następująco :"Domyślne ustawienia Twojej poczty zostały automatycznie zmienione. Proszę pobrać i uruchomić plik z nowym zestawem ustawień konta e-mail. Pracując nad rozwojem bezpieczeństwa i ochrony podwyższamy poziom jakości naszych usług. Podczas ostatniej aktualizacji zostało wprowadzonych klika istotnych ulepszeń dotyczących nowych portów dla protokołów POP3 i SMTP oraz autentyfikacji SMTP. Dla tych, którzy korzystają z naszych usług oraz przez interfejs www nowe ustawienia są niezbędne.

Informacja dodatkowa zwarta w treści fałszywej wiadomości :

"W celu ochrony konta przed nieuprawnionym dostępem Outlook Web Access po okresie bezczynności automatycznie kończy Twoją mailową sesję. Jeśli sesja się kończy i na strona logowania nie jest wyświetlana kliknij na folder poczty i w skrzynce odbiorczej powinno być przekierowanie do strony logowania gdzie ponownie będziesz mógł się zalogować".

---

Artykuł pochodzi z serwisu Publikuj.org, kliknij tutaj aby go zobaczyć.